i ogladaniu...
wtorek, 27 listopada 2012

Perswazje - Jane Austen Nie od dzis wiadomo, ze jestem w gronie milosnikow Jane Austen. Okazja do przeczytania kolejnej powiesci to dla mnie nie lada gratka! (braciszku- dzieki za wypozyczenie ksiazki!) Oczywiscie znow sie nie zawiodlam, choc mam moze kilka "ale".

Anna Eliot jest srodkowa corka baronetta. Skromna, dobrze wychowana, obdarzona intuicja i sercem. Ma 27 lat. W mlodosci odrzucila swoja wielka milosc- kapitana Wentwortha, za namowa rodziny rezygnujac z niekorzystnego i niepewnego finasowo zwiazku. Tymczasem wystawnie zyjacy ojciec i najstarsza corka pograzaja rodzine  dlugach, aby jakos przetrwac decyduja sie na wydzierzawienie rodzinnej posiadlosci. Dzierzawcy okazuja sie nader milymi ludzimi, ale pani to siostra dawnego ukochanego Anny. I tak po 8smiu latach ich drogi sie znow spotykaja- czy ich milosc ma tym razem szanse na istnienie?

Tym razem spotykamy w powiesci Jane Austen kobiete dojrzala- podobalo mi sie jej spojrzenie na zycie. Wada powiesci jak dla mnie byla malo urozmaicona, schematyczna akcja. Znow ktos o nieczystym sumieniu udajacy kogos lepszeg,o niz jest. Znow czyjas choroba, ktora zmienia bieg wydarzen. Akcji bylo jakby "za malo", za szybko wszystko sie odmienilo u glownych bohaterow. Zaleta zas tez jest na pewno niesamowity humor, karykaturalne portrety ludzi- tym razem Jane Austen przedstawila mezczyzne (!) skupionego na wlasnym wygladzie- polecam scene o lustrach w sypialni- usmialam sie setnie.

Jesli ktos chcialby mi jeszcze cos pozyczyc Jane Austen to chetnie przyjme :)

Tagi: ksiazki
20:23, karto_flana
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 22 listopada 2012

Bez sentymentów - Erich Segal Przyzanam, ze nieco zdziwila mnie tematyka tej ksiazki. Raczej malo spotykana wsrod tzw. literatury popularnej. Poczatek dosc typowy- lata 50te XXw. Dwoje mlodych ludzi poznaje sie w swiecie elit teatru i sceny. Nina jest obiecujaca agentka i menadzerka, Eliot ma opinie nieudacznika, drecza go kompleksy i niska samoocena. Mimo to mlodych laczy gorace uczucie. Gdy pobieraja sie i okazuje sie, ze nie moga miec dzieci postanawiaja adoptowac dziecko. Z przybranym synem jednak "cos sie nie zgadza". Slabszy psychicznie Eliot nie wtrzymuje napiecia i odchodzi...

Naprawde rzadko spotyka sie w literaturze motyw adopcji, a jeszcze rzadziej motyw dziecka z problemami psychosomatycznymi (adhd). Choroba, ktora  te ponad 60 lat temu byla prawie zupelnie nieznana. Samo podejscie do tematu moze niezbyt poglebione, autora raczej interesuje po prostu opowiesc, co dzialo sie dalej z glownymi bohaterami, jednak opowiesc ta wywoluje emocje. Przynajmniej tak bylo u mnie- a moze byl to akurta taki moment w moim zyciu, ze ta ksiazka az tak na mnie podzialala. Zaskakujace zaskoczenie. Optymistyczne przeslanie. Dla mnie wystarczylo, zebym mogla napisac: warto przeczytac.

wtorek, 06 listopada 2012

 Wieki temu jeszcze za czasow kaset video ogladalam film pod tym tytulem- nawet nie wiem, czy ta kaseta nie lezy w szufladzie z kasetami u moich rodzicow... To takie dobre meijsce nadal akurat na ten film... Dobre filmy, ksiazki, pamieta sie nawet po latach... Nie inaczej bylo z tym tytulem.

Ksiazka z gatunku o dosc ciezkiej tematyce. Macon i Sara sa malzenstwem od ponad 20stu lat. Wlasnie przezyli powazna tragedie- tragiczna smierc jedynego syna. Nieszczescie zamiast zblizyc oddala ich od siebie. Sara dostrzega w swoim malzonku wady, ktore juz wczesniej ja denerwowaly, ale teraz wydaja sie nie do zniesienia: nuda, brak elastycznosci, wciaz te same przyzwyczajenia, zbyt malo energii. Sara postanawia odejsc od meza. Macon wpada w depresje, maniakalna chec porzadkowania wszystkiego i ogolny marazm. Dopiero gdy nieszczesliwie zlamal sobie noge postanawia opuscic dom i wrocic do domu dziadkow, w ktorym mieszka trojka jego rodzenstwa. Macon jest autorem przewodnikow dla leniwych turstow- biznesmenow, ktorzy, podobnie, jak on przywiazani sa do stalego trybu zycia i wlasnych przyzwyczajen, dla ktorych podroze to ingerencja w stabilny tryb zycia. Macona gonia terminy. Jego wydawca okazuje sie jednak rozumiec jego troski, a co wiecej zaprzyjaznia sie z jego rodzina... W zyciu Macona pojawia sie tez ekscentryczna Muriel- treserka psow, samotna matka, na poczatku dobry kumpel, a potem ktos, kto potrafii odmienic jego zycie... Rowniez pojednanie z Sara wydaje sie mozliwe...

Ksiazka mimo tej ciezkiej tematyki pelna optymizmu. Swietne psychologiczne studium glownych bohaterow. Przemile i sympatyczne postacie drugoplanowe. Ujely mnie jednak przede wszytskim sceny rodzinne- w rodzinie sila... Rodzina, ktora jest oparciem w trudnych chwilach. Lepsza, czy gorsza- nikt tego nie ocenia, po prostu jest, gdy jej potrzebujemy....

Polecam wam film tez oczwiscie ze swietna rola Geeny Davis jako Muriel (wyrozniona Oscarem za role drugoplanowa w 1989r).

 

Co czytać? Spis moli Lubię czytać

I am Elizabeth Bennet!

Take the Jane Austen Character Quiz here!